یادداشت 
معنای علم :
در حوزه ی زبان فارسی کلمه ی علم برای بیان دو معنای
متفاوت ولی کاملا مرتبط به کار گرفته میشود :
۱/ در معنای عام ، اصلی ، بلند تراز و نخستین علم ،
که به زبان ساده "دانستن " در برابر "ندانستن" است . از این
منظر کلان نظربه همه ی دانستنی های انسان صرف نظر از
نوع آن علم گفته می شود .
۲/ معنای خاص ، انحصاری ، کوتاه تراز ،
که منحصرا به دانسته هایی اطلاق می شود که بر تجارب
مستقیم حسی مبتنی بوده به طوری که تکرار آن تجارب و آزمونها
در عمل نتیجه واحد داشته باشد .
علم ، یک واژه ی عربی است که از ریشه ی " علم " به معنی
آموزش مشتق شده است .
در اصطلاح عامیانه این کلمه درمورد هر نوع آگاهی که فرد در مورد
محیط ومسائل اطراف خود کسب میکند اطلاق می گردد لذا هر چه
آگاهی او بیشتر باشداو را عالمتر می دانند به همین دلیل درقدیم
به این افراد ، علامه می گفتند .
